Maria is 10 jaar en de oudste van drie kinderen.
Ze komt samen met haar moeder naar de praktijk.
Maria zoekt een kleurplaat uit en mag kiezen tussen kleurstiften en potloden,
ze kiest voor de potloden want die hebben zulke mooie, zachte kleurtjes.
Mama vertelt terwijl Maria heel ijverig bezig is.
Ik zie dat ze scherp luistert.
“Maria is een heel gevoelig meisje en doet in alles ontzettend haar best.
Ze helpt mij ook veel met de twee jongste kinderen en in de huishouding.
Ze heeft wel vriendinnetjes, er komt ook weleens een meisje bij haar spelen maar dan lijkt het alsof het vriendinnetje het spel bepaalt.
Ik weet dat Maria niet van ruige spelletjes houdt, maar als het vriendinnetje
een druk spel voorstelt, doet Maria toch mee.
Ik zie dat het haar tegenstaat en dat ze er gewoon geen zin in heeft.
Na het spelen wil Maria samen het speelgoed opruimen, maar het vriendinnetje vertikt het. Dan doet Maria het alleen, het vriendinnetje maakt er intussen welbewust een bende van.
Zij gedraagt zich dan als een slaafje
Het doet mij pijn om dat te zien. Ik zou willen dat ze zich wat wilskrachtiger zou opstellen.
Het gevolg is wel dat ze het vriendinnetje nooit meer vraagt om te komen spelen. Ik ben zo bang dat ze op den duur eenzaam zal worden”.
Maria heeft alles gehoord. Het is waar wat mama vertelde.
Op school wordt ze soms gepest en dan weet ze niet wat ze moet zeggen.
Soms wordt haar gummetje ingepikt of verstoppen de kinderen stiekem haar jas.
Centaury druppels wil ze wel en ze hoopt dat ze dan beter weet wat ze moet doen bij de andere kinderen.
Ze mag zelf de druppels innemen zo vaak ze wil.
Lees ook:
het verhaal van de honden Lexia en Ayla