Anna is 70 jaar en een gepensioneerd ziekenverzorgster.
Anna komt op haar elektrische fiets naar de praktijk.
Die heeft ze pas aangeschaft omdat ze al een hele tijd zo moe is dat ze niet meer in de auto durft te rijden.
Deze fiets is een uitkomst, want nu komt ze tenminste buiten. Ze dacht dat ze daar wel van op zou knappen.
Anna heeft tijdens haar werk en ook een lange periode daarna voor haar ernstig invalide man gezorgd, die de laatste jaren ook nog dementie kreeg.
Haar man was een paar keer thuis heel akelig gevallen en kwam uiteindelijk in het ziekenhuis terecht, waar hij is overleden.
Dat is nu ruim een jaar geleden en Anna begrijpt niet waarom ze nog steeds zo moe is. Ze heeft zelfs geen zin in bezoek van vriendinnen.
Ook haar hobby schiet er bij in.
Het liefst zou ze de hele dag thuis op de bank liggen.
De vermoeidheid wordt in de loop van de dag steeds erger. Ze gaat al om acht uur naar bed en slaapt dan meteen in.
In de ochtend voelt ze zich het best, dan doet ze de noodzakelijke klussen want later op de dag zal dat niet meer lukken.
De artsen denken aan overbelasting door mantelzorg en zeggen dat ze er de tijd voor moet nemen.
Zelf vindt ze dat ze lang genoeg moe is geweest en wil weer verder met haar leven.
Ze kan goed praten over het verlies van haar man en ze voelt zich niet eenzaam.
We bespreken Bach bloesem Olive, die helpt bij vermoeidheid. Anna herkent zich hierin en hoopt dat het haar fitter zal maken. Ze wil het graag gaan gebruiken, Nu al ziet ze er vitaler uit, het gesprek heeft haar goed gedaan.
"Dankjewel voor het fijne gesprek en voor je begrip”, zegt ze.
Lees ook:
Het verhaal Xander
Het verhaal van de hond Whitney