Bach bloesemremedies

Mimulus - de bloem van benoembare angst.

Sinds een paar weken is Bor, een jonge reu, bij zijn huidige baas en bazin, zij zijn echte hondenliefhebbers.
Bor is een angstige hond. Over ​z​ijn achtergrond is weinig bekend, wel is duidelijk dat hij niet is opgevoed met mensen. Het is ook niet bekend of hij is mishandeld, maar hij is zo angstig dat zijn vorige baasjes niets met hem konden beginnen.
Het liefst kruipt hij in de bench of in een hoekje bij het aanrecht in de keuken.
Alleen zijn bazin mag hem met de nodige tact aanlijnen en met hem naar buiten in een stille natuurlijke omgeving.
Als hij bij thuiskomst zijn eten krijgt, schrokt hij het snel naar binnen en verdwijnt dan weer in zijn hoekje.

Zijn baas probeert hem te temmen door op de vloer te gaan zitten en hem te lokken met lekkere dingen. Soms komt hij dan schichtig naar hem toe, pakt het hapje en verdwijnt weer snel in zijn bench of hoekje. Aanhalen en aanraken laat hij zich niet.

Toen ik binnenkwam en aan de keukentafel ging zitten zag ik in een hoekje bij het aanrecht, een weliswaar angstig, maar ook een nieuwsgierig hondje. Hij wilde blijkbaar graag zien wie die vreemde was.
Zijn zichtbare nieuwsgierigheid gaf zijn baasjes en mij hoop dat het goed met hem zou komen. Het leven interesseerde hem.

Toen ik de geschiedenis had gehoord en het gedrag geobserveerd, legde ik een flesje Mimulus op de vloer, zo dicht mogelijk in zijn buurt. Voorzichtig kwam hij uit zijn hoekje en besnuffelde aandachtig het flesje.
We probeerden hetzelfde met Rescue en nog een paar remedies die passen bij angst. Daarvoor kwam hij niet in actie.
Voor zijn baasjes en voor mij was het duidelijk dat hij koos voor Mimulus.

Ik maakte een flesje met de Bach bloesem klaar en adviseerde de twee-bakken methode, een bak met en een bak zonder de remedie. 
Een paar dagen later hoorde ik van zijn baas dat Bor minder angstig was, hij dronk alleen uit de 'Mimulus Bak'. 
Zijn baas had het vertrouwen dat het nu, met de druppels, wel goed zou komen met Bor.