Ids (5 jaar) is een springpaard.
De eigenaar is ook de ruiter, hij vertelt:
"Ids is als 2-jarige ruin bij mij op stal gekomen. Toen hij drie was heb ik hem zelf zadelmak gemaakt.
Dat ging niet heel soepel want hij was toen ook al erg druk.
Voor een springpaard is snelheid juist wel fijn, maar hij kent zijn eigen kracht nog niet goed en heeft een te gretige sprong.
Hij laat zich voor de hindernis nauwelijks inhouden en springt vaak al voordat ik hem zijn hulpen* heb gegeven.
Daardoor valt er nogal eens een balkje, terwijl hij de hoogte prima aan moet kunnen, als hij maar beter op mijn aanwijzingen zou letten.
Ook op stal heeft hij altijd haast. Mijn paarden kunnen gelukkig elke dag naar de wei, daar kan hij uitdollen.
Als ik bezig ben met de paarden uitbrengen, kan hij niet wachten tot het zijn beurt is.
Ik ben gek op dit paard, maar zou graag willen dat hij wat rustiger wordt en zich meer kan beheersen.
Bij een wedstrijd staat hij stijf van de stress. Ik denk dat hij zich dan te gehaast voelt om te mogen springen.
Het gaat ten koste van hemzelf en van de wedstrijdresultaten".
Ik vertel de eigenaar over Bachbloesem Impatiens. Hij denkt dat het de juiste remedie zou zijn voor Ids, al kan hij zich niet voorstellen dat een paar van die druppeltjes kunnen werken bij zo’n groot paard.
We gaan het zien.
* Het geven van hulpen is een term in de ruitertaal, het betekent het geven van aanwijzingen aan het paard.
Deze aanwijzingen kunnen worden gegeven door middel van een veranderde zithouding, een
subtiele beweging van het bovenbeen, knie, kuit of voet van de ruiter tegen de buik van het paard.
Soms wordt lichtjes met de teugel gewerkt.