Tegenwoordig zijn er veel vormen van diagnostiek en ongeveer evenzoveel diagnoses, vooral ook op mentaal en psychologisch terrein.
In de tijd van Dr. Bach waren diagnoses vaak op lichamelijk gebied.
Dr. Bach keek juist naar de gevoelens en de mentale staat van mensen omdat hij gezien en ervaren had dat ziekte ontstaat door het conflict
tussen ziel en persoonlijkheid. De huidige diagnostiek zou hem dan ook weinig zeggen.
Een paar voorbeelden:
Bij de diagnose ADHD zou hij goed luisteren naar de patiƫnt en bijvoorbeeld remedies adviseren die passen bij de drukte in het hoofd en de lichamelijke onrust en spanning.
Bij ADD, bij mensen die het moeilijk vinden zich lang te concentreren, daar zou hij de meest passende remedie voor zoeken.
Bij de tegenwoordige diagnose PTSS zal hij zich richten op de gevoelens van trauma en schrik en bij de diagnose bipolaire stoornis zal hij verder kijken dan de wisseling van emoties en daarvoor een behandeling instellen.
De huidige reguliere psychotherapie berust in het algemeen op het inzetten van middelen die gevoelens onderdrukken.
Auto-immuunziekten waren in de tijd van Dr. Bach minder bekend en een behandeling van hormoontherapie kende men
nog niet. Hij zou zich met zijn bloesemtherapie vooral richten op hoe mensen zich voelen en hoe mensen omgaan met hun klachten.
Ook antibiotica kende men niet in de vorm zoals nu bekend.
Voor een behandeling met bloesemtherapie is het belangrijk te weten of iemand reguliere medicamenten gebruikt.
Bach bloesem remedies kunnen de onderdrukkende werking van gevoelens opheffen, ook kunnen de remedies in sommige gevallen de onderdrukkende werking van hormonale therapie tenietdoen.
Bachbloesems vervangen de dokter niet. Bij klachten dien je eerst een arts te raadplegen.
Lees verder: Bereiding van de bloesemessence